چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟


«حرکات نهادی یا معمولاً «فعالیت نهنگ» نامیده می‌شود را می‌توان بر اساس حجم تراکنش‌های جابه‌جا شده در یک دوره زمانی کوتاه، هر دو به BTC و USD، ردیابی کرد.

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

در پاسخ به سوال فوق، به طور کلی می‌توان گفت؛ از طریق جستجو‌گرهای بلاکچین، می‌توان به راحتی تراکنش‌های بیت‌کوین را ردیابی کرد، در واقع انجام تراکنش‌های بیت‌کوین به صورت ناشناس به طور فزاینده‌ای دشوار و گاهاً غیر ممکن است، اما روش‌هایی وجود دارد که با استفاده از آن‌ها می‌توان ردیابی تراکنش‌های خود را عملاً بسیار دشوار و پر هزینه کرد.

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

اقتصاد آنلاین حسین قطبی؛ مطمئناً امکان ردیابی تراکنش بیت‌کوین (BTC) وجود دارد. اکسپلوررهای بیت‌کوین به شما این امکان را می‌دهند که فعالیت‌ها را در بلاکچین بیت‌کوین دنبال کنید. به لطف این شفافیت، تراکنش‌ها قابل ردیابی هستند و می‌توانید بلاکچین را به عنوان نوعی پایگاه داده باز پر از تراکنش‌های بیت‌کوین در نظر بگیرید.

سایر ارزهای رمزنگاری شده مانند اتریوم (ETH) و سولانا (SOL) نیز اکسپلوررهای بلاکچین خود را به نام Etherscan و SolScan دارند. در همه این اکسپلوررها، می‌توانید اطلاعاتی درباره تراکنش‌های روی بلاکچین پیدا کنید، مانند اینکه چه مقدار رمزارز ارسال شده و چه آدرس‌هایی در این تراکنش نقش داشته‌اند. با وجود شفافیت بلاکچین، بسیاری از مردم فکر می‌کنند که هنوز هم می‌توان به صورت ناشناس تراکنش‌های بیت‌کوین را انجام داد. با این حال، کشورهای بیشتری در حال اجرای قوانین «مشتری خود را بشناسید» (KYC) هستند که از شما می‌خواهد، هویت خود را در پلتفرم‌های تجاری متمرکز نشان دهید. با افشای هویت خود، کشف تراکنش‌هایی که انجام داده‌اید و دیدن آنچه در کیف پول بیت‌کوین شما وجود دارد، برای دولت بسیار آسان‌تر می‌شود. بنابراین برای اینکه بتوان در یک صرافی متمرکز معامله کرد، اطلاعات شخصی باید به صرافی ارائه شود. در نتیجه آدرس‌های بیت‌کوین را می‌توان به داده‌های شخصی مرتبط کرد. از آنجایی که داده‌های تراکنش‌های قبلی بیت‌کوین حذف نمی‌شوند، همیشه امکان مشاهده تراکنش‌های گذشته نیز وجود دارد.

چه چیزی بیت‌کوین را قابل ردیابی می‌کند؟

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

تراکنش‌های بیت‌کوین قابل ردیابی هستند، زیرا بلاکچین بیت‌کوین کاملاً شفاف است و هر تراکنش به صورت عمومی در یک دفتر کل توزیع شده ذخیره می‌شود. از سال 2013، مطالعات مختلف به روی ردیابی تراکنش‌های بیت‌کوین و هویت‌های مرتبط با آن‌ها انجام شده است. اگر چه امکان ایجاد شکل خاصی از ناشناس بودن با ارزهای دیجیتال وجود دارد، اما ارسال تراکنش‌ها به صورت کاملاً ناشناس از طریق بلاکچین بیت‌کوین دشوار است. بلاکچین‌ها کاملاً باز و در دسترس همه هستند. به لطف شفافیت این فناوری جدید، می‌توان به راحتی جریان پول را ردیابی کرد. اگر هویت پشت آدرس کیف‎پول مشخص باشد، می‌توان تراکنش‌های انجام شده را در آینده ردیابی و دنبال کرد. همه این معاملات را می‌توان با جزئیات مشاهده کرد. به این ترتیب می‌توان دید که چه مبلغی ارسال شده است، بلکه در چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ کدام تاریخ و به کدام کیف پول ارسال شده است.

تراکنش‌های بیت‌کوین چگونه ردیابی می‌شوند؟

با افزایش قوانین و نظارت، دولت‌ها می‌توانند تراکنش‌های جعلی بیت‌کوین را با یافتن هویت پشت آدرس کیف پول آن تراکنش‌ها، راحت تر ردیابی کنند. در سال‌های اخیر، میلیون‌ها ارز دیجیتال توسط دولت‌های مختلف در سراسر جهان توقیف شده است. مجرمان فرصت‌هایی را که فناوری بلاکچین ارائه می‌دهد دیدند و سعی کردند تا جایی که ممکن است به صورت ناشناس ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین را خریداری کنند.

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

در نهایت، این اتفاق برای بسیاری از کلاهبرداران به خوبی جواب نداده و می‌توان گفت که تراکنش‌های بیت‌کوین کاملاً ناشناس نیستند. این رویدادها به تشدید قوانین در این زمینه و تشدید جستجو‌ها برای تشخیص معاملات متقلبانه کمک کرده است. هنگام معامله از کیف پول‌های بیت‌کوین که هویت آنها مشخص نیست، تراکنش‌ها را می‌توان به سرعت ردیابی کرد، اما کشف هویت ممکن است، زمان ببرد. وقتی شخصی می‌خواهد ارزهای دیجیتال خود را با دلار ایالات متحده مبادله کند، ردیابی هویت صاحب کیف پول و ردیابی تراکنش‌ها بسیار آسان‌تر می‌شود.

آیا می‌توان آدرس کیف پول بیت‌کوین را جستجو کرد؟

امکان جستجوی آدرس کیف‌پول بیت‌کوین از طریق اکسپلورر بیت‌کوین وجود دارد. با این حال، پیدا کردن یک آدرس رمزنگاری شده به این معنی نیست که شما هویت پشت آن را نیز شناسایی کرده‌اید. وقتی هیچ اطلاعات شناسایی که با کیف پول بیت‌کوین همراه است، نباشد، جستجو کردن آن دشوار است. از طریق یک اکسپلورر بلاکچین، یافتن تراکنش‌ها و آدرس‌ها آسان است، اما یافتن هویت پشت آدرس کیف پول زمان زیادی می‌برد.

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

از آنجایی که آدرس کیف پول شخصی لازم نیست، ناشناس باشد، اما یافتن آن دشوار است، آدرس کیف پول‌های بیت‌کوین را نام مستعار استفاده کنند از آن آدرس در فضای بلاکچین می‌نامند که با نام واقعی شخص متفاوت است. داده‌ها به هویت مرتبط نیستند، اما با این وجود هم، هر چند به سختی، می‌توان هویت واقعی یک نام مستعار یک فرد را ردیابی کرد.

چالش‌های ردیابی هویت یک آدرس بیت‎کوین چیست؟

ردیابی تراکنش‌های چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ بیت‌کوین زمانی که افراد از کیف پول‌های مختلف و میکسرهای بیت‌کوین استفاده می‌کنند، ممکن است دشوار باشد. این عوامل روند جستجو را مختل می‌کنند و زمان زیادی را می‌گیرند. علیرغم این واقعیت که برای کاربران کیف پول بیت‌کوین انجام تراکنش‌های کاملاً ناشناس چالش برانگیز است، راه‌های مختلفی برای نزدیک شدن به ناشناس بودن وجود دارد. به عنوان مثال، می‌توان از یک میکسر ارز دیجیتال استفاده کرد. میکسر ارز دیجیتال، سرویسی است که مجموعه تراکنش‌های مختلفی از ارزهای دیجیتال بالقوه قابل شناسایی را مخلوط می‌کند. این امر ناشناس بودن تراکنش‌ها را بهبود چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ می‌بخشد، زیرا ردیابی بیت‎کوین را سخت تر می‎کند. در این مورد، این یک میکسر بیتکوین است که تضمین می‌کند که ردیابی تراکنش‌های بیت‌کوین دشوارتر است. در واقع این کار با ترکیب تراکنش‌های BTC از افراد مختلف در یک استخر انجام می‌شود که در نهایت تراکنش‌ها به آدرس‌های مورد نظر ارسال می‌شوند.

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

علاوه بر این، نظارت بر کیف پول‌ها نیز می‌تواند بسیار دشوار باشد. اگر کسی نمی‌خواهد فعالیت‌هایش در شبکه بیت‌کوین قابل ردیابی باشد، می‌تواند با ایجاد بسیاری از کیف پول‌های کریپتویی و انجام تراکنش‎های مختلف بین این کیف پول‌ها، ردیابی تراکنش‌ها و کیف پول‌ها را برای هر کسی دشوارتر کند. هر دو چالش به خودی خود دشوار هستند، اما ترکیب آنها می‌تواند ردیابی آدرس و نقل و انتقالات بیت‌کوین را بسیار دشوارتر کند، به طوری که در این حالت، ردیابی تراکنش‌ها و کیف پول‌ها زمان و انرژی زیادی را می‌طلبد.

آیا می‌توانید یک کیف پول بیت‌کوین ناشناس داشته باشید؟

تراکنش های بیت‌ کوین قابل ردیابی هستند؟

کیف پول‌های ناشناس بیت‌کوین وجود دارند، اما در هنگام کار با آنها مراقب باشید زیرا که ممکن است هویت خود را فاش کنید، که هدف کلی کیف پول را شکست بخورد. مطمئناً داشتن یک کیف پول بیت‌کوین ناشناس امکان پذیر است. با این حال، یک کیف پول به تنهایی برای اطمینان از این ناشناس بودن کافی نیست. هنگامی که شخصی چندین تراکنش انجام می‌دهد، یک هویت می‌تواند به کیف پولی مرتبط شود که این اطلاعات در آن مشخص است. با توجه به قوانین سخت‌تر KYC برای صرافی‌ها، به نظر می‌رسد انجام تراکنش‌ها به صورت کاملاً ناشناس چالش‌ برانگیزتر باشد. با این وجود، کیف پول‌های بیت‌کوین وجود دارند که به شما امکان می‌دهند کاملاً ناشناس عمل کنید. کیف پول Electrum نمونه‌ای از این مورد است که می‌تواند با کیف پول سخت افزاری نیز ادغام شود. قبل از انتخاب استفاده از یک کیف پول ناشناس، لازم است ابتدا نحوه ورود بیت‌کوین به این نوع کیف پول را در نظر بگیرید. هنگامی که بیت‌کوین از یک صرافی با KYC معتبر ارسال می‌شود، عملاً ناشناس بودن از بین رفته است.

سلب مسئولیت: سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال و سایر عرضه‌ اولیه‌های آن‌ها (ICO) بسیار پرخطر و گمانه زنی است و این مقاله توصیه‌ای از طرف اقتصاد آنلاین یا نویسنده به عنوان سیگنالی برای خرید یا فروش رمزارزها تلقی نمی‌شود. از آنجایی که موقعیت هر فردی منحصر به فرد است، همیشه باید قبل از تصمیم گیری مالی با یک متخصص واجد شرایط مشورت شود.

ایا بیت کوین توسط دولت ها قابل ردیابی است؟

بیت کوین

فناوری بلاک چین در اصل ناشناس است اما به دلیل عنصر شفافیت قابل ردیابی است. بنابراین بیت کوین را می توان «شبه ناشناس» نامید. آژانس های دولتی در حال استخدام کارشناسان ارزهای دیجیتال هستند تا در ردیابی این رمز ارز و تأیید هویت به آنها کمک کنند.

در عمل، مقاماتی مانند پلیس، IRS یا FBI چگونه می توانند بیت کوین را ردیابی کنند؟

از آنجایی که مجریان ممکن است مستقیماً طرف های درگیر در تراکنش بیت کوین را شناسایی نکنند، می توانند سعی کنند زنجیره بلوکی را مشاهده کرده و حرکات بیت کوین و الگوهای مربوطه را تجزیه و تحلیل کنند. به این ترتیب، آنها به دنبال و شناسایی کسانی هستند که در حال انجام معاملات هستند.

بنابراین، چرا دولت ها این کار را انجام می دهند و با چه کسانی همکاری می کنند؟ نکته مهم این است که اکثر تراکنش های این رمز ارز با فعالیت مجرمانه مرتبط نیستند. با این حال، مجریانی چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ مانند پلیس یا FBI همچنان هدفشان دستگیری افراد یا سازمان هایی است که از ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین برای مقاصد غیرقانونی مانند پولشویی یا کلاهبرداری استفاده می کنند. به همین ترتیب، آژانسی مانند IRS می‌خواهد صاحبان، معامله‌گران و سرمایه‌گذاران بیت‌کوین را ردیابی کند تا مالیات‌ها را از سود سرمایه یا درآمد افزایش دهد.

شرکت هایی مانند Chainalysis خدماتی را برای نظارت و تجزیه و تحلیل بلاک چین ارائه می دهند. این شرکت ها تجزیه و تحلیل می کنند که آیا بیت کوین خاصی که در حال حرکت بین کیف پول ها هستند، به نوعی با فعالیت های مجرمانه مرتبط است یا خیر و ممکن است با FBI در کمک به بازرسان برای ردیابی برخی از وجوه ارزهای دیجیتال در سطح بین المللی همکاری کنند.

برای مطالعه اخبار مرتبط با رمزارزها در ایران و جهان، وبلاگ و کانال خبری ما را دنبال کنید

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

بیت کوین به عنوان اولین رمز ارز در سال 2008 برای جایگزین شدن با سیستم پولی ارزهای دولتی به جهان معرفی شد. بعضی از فعالان حوزه ی ارز دیجیتال بر این بودند که این رمز ارز ویژگی های امنیتی لازم برای محافظت از هویت کسانی که از آن استفاده می کنند را مخصوصا در بعضی مناطقی که رمزنگاری را ممنوع و یا سرکوب می کنند، ندارد. در واقع از بعضی جهات، امنیت استفاده از بیت کوین از ارزهای ملی رایج یا همان FIAT، کمتر است و به این معنی است افرادی که امکانات لازم را دارند، می توانند هویت واقعی یک آدرس عمومی را آشکار کنند. بنابراین، تعدادی از ارزهای دیجیتال مانند MONERO و DASH به عنوان ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری، با ارایه ویژگی دریافت و ارسال ارز به صورت ناشناس، معرفی شدند.

این ارزها نوعی ارز رمزنگاری شده هستند که از فناوری‌هایی استفاده می‌کنند تا لینک دادن یک فرد به یک تراکنش را بسیار دشوار کند و باعث ناشناس ماندن طرف‌های درگیر و محرمانه بودن جزئیات تراکنش مانند مبلغ می‌شود. امروزه تعداد چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ این رمز ارزها با این ویژگی بسیار زیاد شده است به گونه ای که نمی توان به راحتی مناسب ترین آنها را انتخاب کرد. در این مطلب قصد داریم تا با برخی از ویژگی های این ارزها آشنا شویم.

مقدمه

مقدمه ای بر ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

برخلاف تصور رایج، اکثر ارزهای رمزنگاری شده از جمله بیت کوین ناشناس نیستند، بلکه به عنوان بخشی از طراحی، تراکنش هایی که در یک بلاک چین ثبت می شوند، عمومی هستند.

تراکنش‌ها بین آدرس‌ های کیف پول (که فقط رشته‌ای از حروف و اعداد هستند که به کیف پول ارز دیجیتال شما لینک دارند) انجام می‌شود. بسته به ارز دیجیتال، اطلاعات ثبت شده در بلاک چین می تواند شامل جزئیاتی مانند آدرس کیف پول فرستنده و گیرنده و مبلغ تراکنش باشد. به عنوان مثال، هر زمان که تراکنش بیت کوین اتفاق می افتد، همه می توانند ببینند که مالکیت BTC از یک آدرس بیت کوین به آدرس بیت کوین دیگر منتقل شده است. اگر شخصی به آدرس بیت کوین شما برایتان بیت کوین بفرستد، از آنجایی که یک آدرس عمومی است، هر کسی می تواند ببیند چند بیت کوین دریافت کرده اید. هنگامی که می خواهید بیت کوین را برای دیگران ارسال کنید، آنها باید آدرس بیت کوین خود را به شما بدهند. از نظر تئوری، از آنجایی که تنها اطلاعاتی که در مورد فرستنده یا گیرنده نشان داده می شود، آدرس کیف پول آنها است که باز هم فقط رشته ای از حروف و اعداد هستند، شما هویت واقعی آنها را نمی دانید.

اگر آدرس بیت‌کوین را بتوان به شخصی که در پشت آن قرار دارد لینک داد، از آنجایی که بلاک چین یک دفتر کل عمومی است، می‌توانید کل تاریخچه تراکنش‌ های شخص و مقدار ارز دیجیتالی که در حال حاضر در اختیار دارد، بدانید. اگر حتی یک آدرس به یک شخص خاص گره خورده باشد، آدرس های دیگر در آن گروه از تراکنش ها در بلاک چین می تواند با همان شخص مرتبط شود. به عنوان مثال، آدرس بیت کوین ساتوشی ناکاموتو به طور عمومی قابل مشاهده است و به شدت تحت نظارت است.

شما می توانید تمام بیت کوین هایی را که آدرس دریافت کرده است (میلیون ها!) و ارسال کرده است (هیچ کدام) را ببینید. اگر او تصمیم بگیرد که بیت کوین را از این آدرس بفرستد، تمام دنیا متوجه خواهند شد و درست مانند هر سلبیریتی دیگر که مورد نظارت همگانی قرار دارد، اکنون کانون توجه هر دو آدرس است: ساتوشی و آدرس گیرنده. این روزها، لینک دادن هویت یک شخص به آدرس کیف پول کار سختی نیست. اگر از یک صرافی متمرکز ارزهای دیجیتال (CEX) استفاده می‌کنید، باید یک فرآیند «احراز هویت» (KYC) را طی کنید، که هویت شما را به صرافی نشان می‌دهد.

همچنین، شرکت‌هایی مانند Chainalysis یا CipherTrace متخصص در تجزیه و تحلیل بلاک چین هستند که ابزارهایی را ایجاد می‌کنند که می‌توانند تراکنش‌ ها را تجزیه و تحلیل کنند و طرف‌های درگیر را شناسایی کنند. افرادی در جامعه کریپتو وجود دارند که فکر می کنند طراحی اصلی بلاک چین ساتوشی شفافیت بیش از حد را ارائه می دهد، بنابراین ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری برای رفع این "نقص" توسعه یافته اند.

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری یا PRIVACY COINS چیست؟

آشنایی با ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری دسته ای از ارزهای رمزنگاری شده هستند که تراکنش های ناشناس در شبکه ی بلاک چین را با مخفی کردن آدرس گیرنده و فرستنده خود انجام می دهند. در واقع این رمز ارزها دارای دو جنبه متفاوت غیرقابل ردیابی بودن و ناشناس بودن هستند.

ناشناس بودن، هویت یک تراکنش را مخفی می کند و غیرقابل ردیابی بودن، پیگیری تراکنش ها با ابزارهای مختلف توسط شخص ثالث را غیرممکن می سازد. در طرف مقابل برای بیت کوین و سایر بلاک چین ها، این امکان وجود دارد که آدرس ها و معاملات عمومی موجود در شبکه آنها مشاهده شده و پیگیری واریزها و برداشت های افراد ساده تر می شود.

همانطور که از نام آن پیداست، یک ارز دیجیتال غیر قابل پیگیری هویت کاربر و سایر داده‌های تراکنش را خصوصی می‌کند.

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری که به‌ عنوان «سکه‌های خصوصی» یا «سکه‌های ناشناس» نیز شناخته می‌شوند، ارزهای رمزپایه‌ای هستند که هرگونه اطلاعاتی را که می‌تواند یک فرد را به یک تراکنش مرتبط کند و سایر اطلاعات مانند مبلغ معامله و موجودی فعلی آدرس‌های کیف پول را پنهان می‌کند.

به عنوان مثال، خریدار و فرستنده تراکنش از مبلغ معامله و طرفین درگیر (خود) مطلع خواهند شد اما همان اطلاعات برای هیچ کس دیگری در دسترس نخواهد بود. این به کاربران امکان می دهد ناشناس بودن خود را حفظ کنند و فعالیت تراکنش خود را پنهان کنند.

برای اینکه کاملاً ناشناس باشیم، باید غیرممکن باشد که تراکنش‌های مختلفی را که توسط یک شخص انجام شده است، به هم مرتبط کنیم. همه ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری سطح یکسانی از حریم خصوصی را ارائه نمی دهند و در درجه ناشناس بودن آنها متفاوت است.

پولشویی و فرار مالیاتی به کمک ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

پولشویی با استفاده از ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری

استفاده از ارزهای غیرقابل پیگیری بستگی به قوانین قضایی آن ناحیه دارد. به عنوان مثال در کشور کره جنوبی، معامله ی این رمز ارزها در صرافی های این کشور به منظور جلوگیری از پولشویی و فرار مالیاتی ممنوع اعلام شده است.

با این حال حتی در کشورهایی که این رمز ارزها را ممنوع نکرده اند، آنها را تایید نیز نکرده اند. به این معنی که استفاده از این رمز ارزها در ناحیه ی خاکستری قوانین آن کشورها قرار دارد! مانند دولت ایالات متحده که به دنبال توسعه و طراحی ابزارهایی جهت آشکارسازی تراکنش های انجام گرفته در شبکه ی این رمز ارزها می باشد.

البته باید گفت که معاملات این ارزهای دیجیتال لزوما فعالیت های مخرب مالی مانند تامین مالی تروریسم یا پولشویی را ترویج نمی کنند. برخی از کاربران به سادگی به حریم مالی خود اهمیت می دهند و از حقوق بنیادی خود استفاده می کنند. همچنین تعداد سازمان های دولتی که از این رمز ارزها حمایت می کنند، به طور پیوسته در حال افزایش است. نکته جالب این است که بسیاری از افراد شناخته شده مانند ایلان ماسک و ادوارد اسنودن به طور پیوسته از برنامه هایی که تمرکز آنها بر حریم خصوصی می باشد، حمایت می کنند.

اینکه تنظیم کننده های جهانی مانند گروه ویژه اقدام مالی یا FATF چه اقداماتی را برای ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری به ارمغان می آورد، بسیار حائز اهمیت می باشد. چون با اینکه این رمز ارزها ممنوع نیستند اما کار را برای کشورها و صرافی هایی که به دلیل مقرراتی مانند قانون FATF Travel مشمول شرایط اشتراک اطلاعات هستند، سخت می کند. پیش نویس دستورالعمل جدید FATF نیز شامل توصیه های جدید برای کسانی است که با این گونه از رمز ارزها سروکار دارند.

همانطور که پیش تر نیز گفته شد، ممنوعیت ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری به نظرات یک کشور و تعهدات مالی آن بستگی دارد. درحالیکه معاملات Privacy coin ها یا امثال آنها می تواند از رگولاتورها مخفی باشد، ناظران متمرکز بر صرافی های متمرکز تسلط دارند.

privacy coins

هنگامی که یک رگولاتور، یک رمز ارز خاص را در محدوده خود ممنوع می کند، صرافی ها باید هر چه زودتر معاملات آن ارز را متوقف کرده و یا خطر تعطیل شدن را به جان بخرند. در چنین شرایطی برخی از صرافی ها معاملات آن ارز را متوقف می کنند درحالیکه برخی دیگر آن رمز ارز را به طور کامل از پلتفرم خود خارج کرده اند.

ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری در چند ماه اخیر با نظارت فزاینده ای از سوی نهادهای نظارتی رو به رو شده اند که برخی از صرافی ها را مجبور به حذف آنها کرده است تا از عوارض احتمالی در امان بمانند. در نتیجه ی این رویداد، رمز ارزهای برجسته ای همچون Monero cash و Dash توسط چندین پلتفرم معامله ای برجسته مانند Bittrex ،Coinbase Uk و CoinCheck از لیست خارج شده اند.

علیرغم تمام مطالب گفته شده، برخی از گزارش ها حاکی از آن است که جنایتکاران هنوز بیت کوین را با وجود ضعف آن در ویژگی های امنیتی، ترجیح می دهند.

در ادامه به معرفی چند مورد از ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری معروف می پردازیم.

Monero

محبوبیت ارز Monero با نماد XMR، به دلیل توانایی آن در کمک به ناشناس ماندن کاربران، افزایش یافته است. ردیابی معاملات این رمز ارز بسیار مشکل است چرا که از آدرس های مخفی استفاده می کند. این روش به پنهان کردن هویت فرستنده و گیرنده کمک می کند.

در حقیقت حریم خصوصی این ارز دیجیتال آن قدر استثنایی است که سرویس درآمد داخلی ایالات متحده برای هر کسی که بتواند فناوری ناشناس بودن آن را بشکند، مبلغی معادل 625 هزار دلار جایزه تعیین کرده است.

با این حال یک کارمند حوزه ی بلاک چین ادعا کرده است که Monero به طور هوشمندانه ای اختراع شده است اما بی عیب و نقص نیست. تا تاریخ 4 جولای 2021 و با قیمت 221 دلار، این رمز ارز در رتبه بیست و ششمین رمز ارز از نظر ارزش بازار (2.6 میلیارد دلار) قرار گرفته است.

Zcash

Zcach با نماد ZEC، به گونه ای توصیف می شود که اگر بیت کوین را برای کارهای پولی به http تشبیه کنیم، Zcash مانند https خواهد بود و تاکید آن بر ویژگی های امنیتی و حریم خصوصی بهبود یافته شده می باشد. این رمز ارز به کاربران این امکان را می دهد تا بدون اینکه آدرس آنها برای دیگری آشکار شود، معاملات خود را انجام دهند. همچنین مقدار معامله نیز پنهان باقی می ماند.

رمز ارزهای غیرقابل پیگیری

Dash که در سال 2014 ایجاد شد، در ابتدا با نام Xcoin شناخته می شد و سپس نام آن به DarkCoin تغییر کرد و در نهایت با نام Dash امرزوه شناخته می شود. این ارز دیجیتال به کاربران این امکان را می دهد تا با استفاده از ویژگی PrivateSend خود انتخاب کنند که آیا می خواهند تراکنش های آنها ناشناس بماند یا خیر.

این ویژگی به کاربرانی که مایل هستند تا در چهارچوب های نظارتی کشور خود عمل کنند نیز تراکنش های خود را انجام دهند. انتخاب ویژگی خصوصی برای تراکنش های این رمز ارز، کارمزد تراکنش را اندکی افزایش می دهد.

جمع بندی

در حقیقت، رمزنگاری مجموعه ای از شیوه ها و تکنیک ها است که به منظور برقراری چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ ارتباط ایمن در میان حضور افراد خارجی طراحی شده است. بنابراین ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری بخش مهمی از اکوسیستم رمزنگاری هستند با وجود اینکه ماهیت غیرقابل ردیابی آنها در معاملات مجرمانه، آنها را بحث برانگیز می کند.

علی رغم اینکه طبق گزارش ها تنها درصد کمی از ارزهای دیجیتال در پولشویی، تامین مالی تروریسم و سایر فعالیت های غیر قانونی استفاده می شوند، دولت های سراسر جهان به آنها نگاه خوبی ندارند. در نتیجه در بسیاری از صرافی ها، معاملات ارزهای دیجیتال غیرقابل پیگیری متوقف شده است و تمام کسانی که این ارزهای دیجیتال را معامله می کنند و یا با آنها تراکنش انجام می دهند، با توجه به قوانین محلی خود، جوانب احتیاط را رعایت کنند.

تماشای نهنگ بیت کوین چیست و چگونه نهنگ های بیت کوین را ردیابی کنیم؟

تماشا و ردیابی نهنگ های بیت کوین

چهار راه اصلی برای ردیابی فعالیت‌های نهنگ وجود دارد که شامل نظارت بر آدرس‌های شناخته شده نهنگ، دفتر سفارش، تغییرات ناگهانی در ارزش بازار و معاملات در صرافی های ارز دیجیتال است.

نهنگ ها مسئول نوسانات ناگهانی قیمت در بازارهای کریپتو و سنتی هستند. با توجه به توانایی آنها در دستکاری قیمت‌های بازار، برای سرمایه‌گذاران عمومی بیت‌کوین (BTC) بسیار مهم است که تفاوت‌های ظریفی که یک نهنگ را به یک نهنگ تبدیل می‌کنند و تاثیر کلی آنها بر تجارت را درک کنند.

آدرس های کیف پولی که حاوی مقادیر زیادی بیت کوین هستند به عنوان نهنگ های بیت کوین شناخته می شوند. دامپینگ یا انتقال مقادیر زیادی بیت کوین از یک کیف پول به کیف پول دیگر بر قیمت ها تأثیر منفی می گذارد و در نتیجه برای معامله گران کوچکتر ضرر می کند. در نتیجه، ردیابی نهنگ های بیت کوین در زمان واقعی به معامله گران کوچک اجازه می دهد تا معاملات سودآور را در میان بازار نوسان انجام دهند.

علیرغم ماهیت جهانی و غیرمتمرکز بیت کوین، ردیابی و نظارت بر نهنگ ها صرفاً به دسترسی به داده های تجاری در دسترس از مبادلات و خدمات ارز دیجیتال خلاصه می شود. چهار راه اصلی برای ردیابی فعالیت‌های نهنگ وجود دارد که شامل نظارت بر آدرس‌های شناخته شده نهنگ، دفتر سفارش، تغییرات ناگهانی در ارزش بازار و معاملات در مبادلات ارزهای دیجیتال است.

نظارت بر نهنگ‌های شناخته‌شده، شروعی را برای سرمایه‌گذاران کوچک‌تر فراهم می‌کند، زیرا احتمال برخورد با تجارت نهنگ به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. علاوه بر این، پیگیری تغییرات بازار از طریق دفترهای سفارش و معاملات در صرافی‌های کریپتو نشان‌دهنده معاملات نهنگ‌های ورودی است که می‌تواند در طول نوسانات به سود منجر شود.

منبع: توییتر

جامعه کریپتو همچنین از چطور می‌توان بیت کوین را ردیابی کرد؟ خدمات رایگانی استفاده می کند که سرمایه گذاران را در مورد معاملات موفق نهنگ، اغلب شامل اطلاعاتی در مورد کیف پول فرستنده و گیرنده و مقدار آن، آگاه می کند. یکی از محبوب ترین سرویس ها برای ردیابی خودکار معاملات نهنگ ها [email protected] در توییتر است که هشدارهای مربوط به تراکنش های بزرگ را همانطور که در بالا نشان داده شده است صادر می کند.

در به‌روزرسانی اخیر بازار، کوین‌تلگراف فاش کرد که داده‌های زنجیره‌ای نشان می‌دهد که بزرگترین دارندگان بیت‌کوین تمایلی به عمل در قیمت‌های فعلی ندارند. Caue Oliveira، تحلیلگر BlockTrends با برجسته کردن یک “خواب زمستانی” که در کیف پول نهنگ ها ادامه دارد، از یافته فوق حمایت کرد. او اضافه کرد:

«حرکات نهادی یا معمولاً «فعالیت نهنگ» نامیده می‌شود را می‌توان بر اساس حجم تراکنش‌های جابه‌جا شده در یک دوره زمانی کوتاه، هر دو به BTC و USD، ردیابی کرد.

شناسایی صاحبان حساب‌های بیت‌کوین

خلاصه: بیت‌کوین که معروف‌ترین ارز اینترنتی است با ويژگی‌هایی که به کاربران خود ارایه می‌دهد محبوبیت فراوانی یافته است. یکی از این خصوصیت‌ها مشخص نشدن هویت فرد صاحب حساب است. حال دو پژوهشگر مستقل و دو پژوهشگر از دانشگاه پرینستون نشان داده‌اند که ردیابی آنلاین توسط اشخاص ثالث، اطلاعات کافی را برای شناسایی یک تراکنش در زنجیره‌ی بلوکی فراهم کرده و آن را به کوکی کاربر و در نهایت به هویت واقعی کاربر ارجاع می‌دهد.

روزبه‌روز تعداد بیشتری از وب‌سایت‌های فروشگاهی امکان پرداخت از طریق پول‌ رمزشده را فراهم می‌کنند. اما کاربران باید بدانند که این تراکنش‌ها می‌تواند موجب کشف هویتشان شود؛ حتی اگر از تکنیک‌های زنجیره بلوکی (blockchain) مانند CoinJoin برای ناشناخته ماندن استفاده کنند.

دو پژوهشگر مستقل و دو پژوهشگر از دانشگاه پرینستون نشان داده‌اند که ردیابی آنلاین توسط اشخاص ثالث، اطلاعات کافی را برای شناسایی یک تراکنش در زنجیره‌ی بلوکی فراهم کرده و آن را به کوکی کاربر و در نهایت به هویت واقعی کاربر ربط می‌دهد.

همچنین این محققان بیان نموده‌اند که با ردیابی کوکی‌ها، یک تراکنش می‌تواند به فعالیت‌های آن کاربر در وب وصل شود و براساس تکنیک‌های شناخته‌ شده‌ی خوشه‌بندی آدرس بیت‌کوین نیز، می‌تواند به دیگر تراکنش‌های بیت‌کوینی آن‌ها مرتبط شود.

این نکته هم قابل ذکر است که بسیاری از بازرگانان، اطلاعات شخصی قابل شناسایی کاربران مانند نام یا آدرس ایمیلشان را‌ در اختیار ردیاب‌ها قرار می‌دهند و در این صورت، ردیابی‌ها می‌تواند به راحتی یک تراکنش را به مشخصات و هویت کاربر در وب مرتبط سازند.

تا امروز، ممکن بود تصور شود که استفاده از تکنیک‌های ترکیبی مانند CoinJoin یا دیگر انواع ترکیبی کوین‌ها، می‌تواند از کشف ارتباط آدرس بیت‌کوین با هویت کاربر جلوگیری کند؛ اما متأسفانه این تصور نادرست است.

به گفته‌ی این محققان اطلاعات اضافی اندکی -از جمله دو (یا بیشتر) تراکنش انجام شده توسط یک موجودیت- برای خنثی کردن اثر ترکیب تکنیک‌ها کافی است. از آنجا که اطلاعات اضافی در بسیاری از نهادهای بالقوه همچون بازرگانی‌ها، دیگر معامله‌کنندگان مانند سایت‌هایی که کمک‌های مالی می‌گیرند، واسطه‌هایی مانند پردازشگرهای پرداخت و شنودکننده‌های بالقوه‌ی شبکه در دسترس است، ردیاب‌های وب را در وضعیت خوبی برای انجام این حمله قرار می‌دهد.

پژوهشگران مذکور، وب‌سایت ۱۳۰ تاجر آنلاین را که امکان پرداخت با بیت‌کوین را دارند، بررسی کرده و دریافتند که :

  • ۵۳ تای آن‌ها، اطلاعات پرداخت را برای اشخاص دیگری فاش می‌کنند (غالباً تعمدی و با اهداف تبلیغاتی یا آماری)
  • ۱۷ تای آن‌ها، آدرس بیت‌کوین‌های دریافتی یا میزان بیت‌کوین پرداخت شده را به شخص سومی می‌فرستند
  • ۴۳تای آن‌ها، برخی داده‌های مربوط به مبلغ سبد خرید غیر بیت‌کوین را به اشخاص دیگر می فرستند
  • ۴۹تای آن‌ها، برخی اطلاعات شخصی قابل شناسایی را به ۱۳۷ شخص دیگر می‌فرستند و ۲۱تای آن اشخاص ثالث، اطلاعات مربوط به تراکنش‌ها را نیز دریافت می‌کنند

چگونه کاربران می‌توانند از خودشان محافظت کنند؟

استفاده از افزونه‌های مرورگر مانند uBlock Origin، Adblock Plus و Ghostery برای مسدود کردن ردیاب‌ها نمی‌تواند به طور کامل از کاربران محافظت کند. به‌ویژه اگر چیزی که قصد حفاظت در برابر آن را دارند، شنود کننده‌‌ی شبکه و یا پردازشگر پرداخت‌ها باشد. استفاده از روش‌های تلفیقی پیشرفته مانند چندبار مخلوط کردن، تنها کمی مؤثر است.

اکنون، پژوهشگران بر این باورند که رو آوردن به یک پول رمزشده‌ی دیگر می‌تواند گزینه‌ی بهتری باشد. به گفته‌ی آن‌ها «برخلاف رویکرد ناشناختگی بیت‌کوین به عنوان یک پوشش، دیگر پول‌های رمزشده، حریم خصوصی را به سمت پروتکل کشیده و تضمین می‌کنند که تراکنش‌ها کماکان ناشناخته می‌ماند.»

شناخته‌شده‌ترین این‌ها، Zcash برپایه‌ی پروتکل Zerocash و نیز، Monero برپایه‌ی پروتکلCryptonote هستند. Zcash سربار محاسباتی بیشتری دارد اما از ویژگی‌های امنیتی قوی‌تری برخوردار است. Monero، دارای پشتیبانی بیشتری از فروشندگان در زمان نوشتن است، اما همچنان از بیت‌کوین و لایت‌کوین (Litecoin) کمتر است و در درجه‌ی اول، روی سایت‌هایی که مخفیانه کالاهای غیرقانونی مبادله می‌کنند ارائه می‌شود. البته اخیراً ضعف‌هایی در Monero نیز کشف شده است که ناشناخته ماندن کاربران را به خطر می‌اندازد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.